Wat anderen van 'Krassles vinden:

Guy Doms, recensent op hebban.nl:  Literatuur kan zo mooi zijn, zelfs op een eenvoudige manier

Met ‘Krassels’ zet de nieuwbakken Nederlandse schrijver Jos Govaarts (1951) zijn allereerste roman neer. 
... ‘Krassels’ is een harmonieus geconstrueerde roman, neergeschreven in een heldere, receptieve taal. 
Het heden en het verleden (weergegeven in flashbacks) spelen constant een voorname rol.  
Mondjesmaat verneem je hoe de vork aan de steel zit. Vergeet evenwel niet dat Govaarts je wel eens op het verkeerde been weet te zetten. Veel meer weggeven over plot en inhoud zou een doodzonde zijn. De apotheose is in ieder geval geslaagd. 

... Dit debuut is een psychologische roman, waarin de verhouding tussen een vader en zoon grondig is uitgespit. Ook de andere karakters krijgen een duidelijk menselijk gezicht en een geest. Emoties gaat de auteur helemaal niet uit de weg. De settings geeft hij filmisch weer, zodat het verhaal heel erg vertrouwd overkomt. De vleug humor verlicht het geheel.
Andere onderwerpen die boeien, zijn de zoektocht naar wie je werkelijk bent, machteloosheid, vitaliteit, het invullen van het leven. 
De ultieme en expliciete boodschap van dit debuut luidt: omhels het leven, hoe dan ook. Doen!  

... Beter laat dan nooit, dit debuut, want wat een intrigerende eersteling.
Literatuur kan zo mooi zijn, zelfs op een eenvoudige manier.

Uitgebreide recentie: https://www.hebban.nl/recensie/guy-doms-over-krassels

 

Jan Stoel, recensent op hebban.nl: Er klopte iets niet aan zijn leven, maar... 

'Krassels' is de titel van de debuutroman van Jos Govaarts (1951).

... Meteen al in de eerste zinnen van het boek is het raak: “Marcus beseft dat als hij nu het hek openduwt er geen weg terug is. Hij voelt een koude rilling over zijn rug, een tinteling om zijn mond, en als hij de klink wil vastpakken, trillen zijn handen. (…) Stel je voor dat ze hem zien.” 

... Govaarts is er in geslaagd om belangrijkste personages een ziel te geven. Ieder personage is op zijn/haar manier getekend door het leven, ingekleurd door het verleden. 
Steeds is spanning voelbaar, maar er is ook ruimte voor humor.

... De auteur heeft met veel gevoel voor het detail geschreven. Een prachtig voorbeeld daarbij is wat er zich bij de woning van de Taveniers afspeelt. In de tuin worden de bomen gerooid. Dat moet want er is schimmel geconstateerd. “Als je dat niet totaal verwijderd, woekert het voort en valt de boom bij het kleinste briesje op je dag”. En in het slothoofdstuk zegt Hendrik dat je bij het rooien de wortels eruit moet halen. Dat is het zwaarste werk. Een schitterende metafoor die aangeeft welke zoektocht Marcus doormaakt.

Lees de gehele recensie op: https://www.hebban.nl/recensie/jan-stoel-over-krassels

Lezers aan het woord:

Tjeerd
Geweldig boek. Beeldend geschreven. Zowel de relaties als ook de omgeving worden prachtig verhalend en beeldend omschreven. Zonder iets over de plot weg te geven kan ik zeggen dat het een enorme verrassing was. Boeiend t/m de laatste bladzijde.


Gert de Leur
... en steeds weer zit je verkeerd te denken. Dat is juist het mooie aan dit boek. Het slot had ik met geen mogelijkheid kunnen bedenken.

Lars Hoedemaker 
Krassels boeit van het begin tot de laatste pagina. Zo'n boek dat je in een keer uit wil lezen. Fascinerend verhaal, herkenbaar door de settings, emoties en situaties, onverwachte plotwendingen en ... meesterlijk geschreven. 

Gerben Zijlstra
Na 20 jaar heb ik weer een roman gelezen, en wat voor één. De gebeurtenissen en ontwikkelingen in het verhaal nodigen je uit om de volgende bladzijde weer om te slaan. Verrassende wendingen die ik niet aan zag komen. Verweven met de belangrijkste boodschap in het leven, amor fati. Een aanrader !!  

Quellijn
Spannend boek. Tot het laatst toe blijf je geboeid. Het thema spreekt mij erg aan: vrede krijgen met je leven, hoe dat ook gelopen is en verder gaan, het leven omhelzen. Weg van de complete maakbaarheid, maar open voor wat er is. Een zienswijze waar veel behoefte aan is. 

Ton van den Oever:
Dat de debuutroman Krassels van Jos Govaarts leest als een trein, mag bij deze auteur geen verwondering wekken. Door zijn beeldend taalgebruik, hechte chronologische compositie en consequent doorgevoerde symboliek van steeds weer opgelaten vliegers en tenslotte ontwortelde bomen, neemt het boek de lezer stevig bij de hand. Eenmaal begonnen met lezen is er geen neerleggen meer mogelijk. Je wordt onomkoombaar meegevoerd naar de ontknoping die eigenlijk heel vanzelfsprekend aanvoelt. De vader-zoon battle als centraal thema wordt heel invoelbaar beschreven en afgewikkeld. Voeg daarbij een subtiel soort humor en het boek wordt een regelrechte aanrader. Ben benieuwd naar de recensies in de boekenbijlage van de gerenommeerde kranten. Fijn dat literatuur toch zo leesbaar is. Ik kijk nu al uit naar het vervolg van de schrijversloopbaan van deze jonge auteur.


 
Jos Govaarts
M: 06 24 799 731
E: 
jos@josgovaarts.nl